Ruch Światło-Życie, inaczej zwany Oazą

Kościół Katolicki po Soborze Watykańskim II wezwał wiernych świeckich do szerszego apostolstwa w świecie: głoszenia Ewangelii w środowisku, w którym żyje i rozwija się człowiek wierzący. Na to wezwanie odpowiedział w Polsce ksiądz Franciszek Blachnicki (1921-1987). Rozpoczął on działalność apostolską wśród dzieci, młodzieży i dorosłych. Działalność jego przypadła na czas panowania komunizmu w Polsce. Praca z młodzieżą miała na celu ubogacenie życia duchowego, które miało dokonać się przez głębsze uczestnictwo w liturgii, życie żywą wiarą każdego dnia. Owocem tego działania było powołanie do istnienia Ruchu Światło-Życie, który znany jest też z potocznej nazwy jako "Oaza".

Ruch gromadzi ludzi różnego wieku i powołania: młodzież, dzieci, dorosłych, jak również kapłanów, zakonników, zakonnice oraz rodziny w gałęzi rodzinnej, jaką jest Domowy Kościół (nazywanej także Oazą Rodzin).
Znakiem Ruchu Światło - Życie jest starochrześcijański symbol, składający się z greckich słów światło-życie. Splecione literą omega tworzą krzyż. (czyt. pionowo: FOS, poziomo: ZOE)

Cel Ruchu Światło-Życie jest osiągany poprzez realizację programu formacyjnego. Każdy uczestnik Ruchu po ewangelizacji, prowadzącej do przyjęcia Jezusa Chrystusa jako swego Pana i Zbawiciela, uczestniczy w formacji w grupie uczniów Jezusa (deuterokatechumenat) a następnie we wspólnocie diakonijnej, podejmując konkretną służbę (diakonię) w Kościele i świecie.

Serdecznie zapraszamy dzieci i młodzież od lat 9 na spotkania formacyjne w salkach "Emaus" przy "kościele polskim".

Oaza Dzieci Bożych I,II, III 9-12 lat

Oaza Nowej Drogi I, II, III 13-15 lat

Oaza Nowego Życia I, II, III 16lat i więcej

Letnie rekolekcje oazowe w Mszanie Górnej:
-czyli dopelnienie formacji rocznej

Wakacyjne rekolekcje oazowe mają zupełnie inny charakter od wczasów, obozów czy kolonii. Pomagają umocnić swoją relację z Bogiem i doświadczyć wspólnoty z drugim człowiekiem w duchu miłości i przyjaźni dzieci Bożych. Uczestnicy mogą przeżyć, doświadczyć treści ewangelicznych i uczyć się wprowadzić je w życie. O przykazaniach miłości nie tylko mówi się, ale praktykuje przez wzajemną pomoc, podział odpowiedzialności, angażowanie w dyżury (poczynając od posług liturgicznych, jak służba przy ołtarzu, śpiew, poprzez pomoc w kuchni, nakrywanie stołów, zmywanie naczyń, kończąc na utrzymaniu porządku w całym domu).

Pytania prosimy kierować do moderatora oazy, ks. Jana Kaczmarka CR